Ανακοίνωση του ΕΕΚ Πετραλώνων-Ταύρου ενάντια στην καταστροφή του πάρκου Ρουφ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΡΟΥΦ

Αϕού μας κλέψανε τις δουλειές και τις συντάξεις, αϕού κλέψανε από κάθε εργατική οικογένεια το ψωμί πάνω από το τραπέζι, τώρα θέλουν να μας κλέψουν και τον αέρα που αναπνέουμε. 

Όπως σε τόσες και τόσες άλλες περιπτώσεις, στο μάτι των αρπακτικών –και της δημοτικής αρχής Καμίνη- βρίσκονται τα περίπου 3 στρέμματα του Πάρκου Ρουϕ, ανάσα οξυγόνου και ξεκούρασης για τους κατοίκους της πολύπαθης περιοχής μας. Δεν είναι η πρώτη ϕορά: τα σχέδια ανάπλασης είχαν ξεκινήσει, επ’ αϕορμή της κατεδάϕισης λόγω ζημιών του κτιρίου του Σεραϕείου κολυμβητηρίου που παρέμενε κλειστό από το σεισμό του 1999, όπου αντί να αντικαταστήσουν αυτό τον μοναδικό για την γειτονιά χώρο άθλησης και να ενισχύσουν το πράσινο, επί δημαρχίας Κακλαμάνη το 2011, πήραν οικοδομική άδεια για να χτίσουν καϕετέριες, εστιατόρια, εκθεσιακά κέντρα, θάβοντας τελείως το μεγαλύτερο κομμάτι του πρασίνου. Αν και προβλεπόταν νέο κολυμβητήριο, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. 

Τώρα η νέα δημοτική αρχή Καμίνη, υπηρέτης των ίδιων ταξικών και κοινωνικών συμϕερόντων, ήρθε να αποτελειώσει ότι απέμεινε από πράσινο, ισοπεδώνοντας, εν μία νυκτί, ακόμα και τη πρότυπη παιδική χαρά που οι ίδιοι κατασκεύασαν πριν λίγα χρόνια με χρηματοδότηση ΕΣΠΑ. Το εναπομείναν πάρκο πρόκειται να καταστραϕεί για να ϕτιαχτούν υπέργεια πάρκιν, ενώ το Σεράϕειο θα στεγάσει δημοτικά γραϕεία κ.α. Αυτό είναι το επιστέγασμα της καταστροϕής ενός χώρου που ανήκει στον λαό των Πετραλώνων, του Ρουϕ, του Βοτανικού, και όχι στον Καμίνη και στον κάθε Καμίνη!

Οι πρώτες λαϊκές συνελεύσεις των κατοίκων της περιοχής δείχνουν τον δρόμο: για να μπει ϕραγμός στα σχέδια εξαϕάνισης του Πάρκου Ρουϕ, πρέπει να υπάρξει γενικός ξεσηκωμός όσων χρησιμοποιούν και επωϕελούνται από το Πάρκο. Όσων ζούνε εδώ, όσων παίρνουν μια ανάσα οξυγόνου από αυτό.

Παλεύουμε για:

· Την διατήρηση/αποκατάσταση του Πάρκου και όλων των βοηθητικών χώρων που καταστράϕηκαν ή απειλούνται. Αν ο δήμος δεν θέλει ή δεν μπορεί να συντηρήσει αξιοπρεπώς αυτόν τον πνεύμονα οξυγόνου, να πάρει τις μπουλντόζες του και να ϕύγει – το Πάρκο να περάσει στα χέρια των κατοίκων!

· Τέρμα στον εμπαιγμό: να ολοκληρωθεί άμεσα η ανοικοδόμηση του Σεραϕείου κολυμβητηρίου. Ελεύθερη χρήση του από όλους τους εργαζόμενους, ανέργους, παιδιά και ηλικιωμένους, ντόπιους και μετανάστες, όλους όσοι το έχουν ανάγκη. Να τσακίσουμε οποιαδήποτε μεθόδευση για μετατροπή του Κολυμβητηρίου σε γραϕεία κλπ.

· Το σχεδιασμό και υλοποίηση πεζογέϕυρας επί της οδού Πειραιώς, που να συνδέει τα Κάτω Πετράλωνα με το Πάρκο, αλλά και όλων όσων χρειάζονται και απαιτούν οι κάτοικοι για να απολαμβάνουν με ασϕάλεια την χρήση του Πάρκου και των άλλων χώρων. Το Πάρκο ανήκει σε εμάς και εμείς θα ορίσουμε τι είναι καλό και τι όχι για εμάς!

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νεολαίοι, οι γονείς και τα παιδιά, όλοι οι κάτοικοι των γύρω περιοχών πρέπει να είναι σε επιϕυλακή, για να αποτρέψουμε τις ύπουλες κινήσεις της δημοτικής αρχής, που σαν τον κλέϕτη έχει συνηθίσει να κινείται στα σκοτάδια. Καμιά εμπιστοσύνη, καμιά επανάπαυση! Ούτε δευτερόλεπτο χρόνος να τους δοθεί, αν δεν αρχίσουν να υλοποιούν άμεσα τις απαιτήσεις μας! Με αυτοοργάνωση, με μαζικές συνελεύσεις και άμεση δράση, να βάλουμε τέρμα στην καταστροϕή της ζωής μας, να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας!

Χρειαζόμαστε αέρα να αναπνέουμε, ελευθερία στην κίνηση, χώρους ξεκούρασης και αναψυχής για εμάς, τα παιδιά μας, και τους τετράποδους ϕίλους μας. Δεν χρειαζόμαστε καμιά δημοτική αρχή και κανένα λαμόγιο ιδιώτη να βγάζει λεϕτά στην πλάτη μας, όσο εμείς ξεροσταλιάζουμε στο τσιμέντο. Η ποιότητα της ζωής και η διαχείριση του ελεύθερου χρόνου, δεν είναι ένα καθόλου «μικρό ζήτημα» για την εργατική τάξη. Ο αγώνας για μια ανάσα οξυγόνου, όπως ήταν το πάρκο του Ρουϕ επί δεκαετίες, είναι αγώνας για την ίδια τη ζωή, που με κάθε τρόπο μας κλέβουν και καταστέλλουν. Η πάλη για τον δημόσιο χώρο, είναι δίδυμη με την πάλη για την Υγεία, για την Παιδεία, για δουλειά κι αξιοπρέπεια, για Κοινωνική Ασϕάλιση, όλα όσα μας κάνουν ανθρώπους και συνθλίβονται μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα που σαπίζει. Κάθε μάχη, «μικρή» ή μεγάλη, για να ϕτάσει μέχρι τέλους και να νικήσει, πρέπει να συνδεθεί συνολικά με τους πόθους, τις αγωνίες και τους αγώνες των καταπιεσμένων, και να συγκρουστεί με τον κόσμο της εκμετάλλευσης, μέχρι την ριζική ανατροπή του.

4/2/16

ΕΕΚ Πετραλώνων-Ταύρου

Διαβάστε την ανακοίνωση της πρωτοβουλίας κατοίκων: http://eekpetralona.blogspot.gr/2016/02/62-72.html

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΡΟΥΦ: Συγκέντρωση-Πορεία & επόμενη Συνέλευση Σάββατο 6/2 & Κυριακή 7/2

 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 6/2 12:00

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 7/2 12:00

στο Πάρκο ΡΟΥΦ

Το περίπου 3 στρεμμάτων πάρκο μπροστά από τα γήπεδα του ΡΟΥΦ, επί της οδού Πειραιώς, αποτελεί εδώ και δεκαετίες ένα τόπο ξεκούρασης και περιπάτου για τους κατοίκους της περιοχής και όχι μόνο.

Πριν μερικά χρόνια ο Δήμος Αθήνας με χρηματοδότηση περίπου 1.000.000 ευρώ από το ΕΣΠΑ αναβάθμισε το χώρο, φτιάχνοντας μάλιστα και μια πρότυπη παιδική χαρά η πρώτη με πιστοποίηση ISOστην Αθήνα η οποία χρησιμοποιείτο κατά κόρο από τα παιδιά των κάτω Πετραλώνων, του Ρουφ και του Βοτανικού ελλείψη άλλου ελεύθερου χώρου στην περιοχή.

Με πλήρη μυστικότητα και μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων, καταστράφηκε από τη Δημοτική αρχή Καμίνη η Παιδική χαρά, παρόλο που είχε γίνει με χρηματοδότηση ΕΣΠΑ. Το πρόσχημα ως είθισται ήταν πως πρόκειται για κάτι προσωρινό, μέχρι να φτιαχτεί το Σεράφειο Κολυμβητήριο.

Όμως στο τελευταίο διαμερισματικό συμβούλιο αποκαλύφθηκε ότι η καταστροφή της παιδικής χαράς έγινε, διότι ο χώρος θα χρησιμοποιηθεί ως υπέργειος χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων. Επίσης, ενώ έχει εξαγγελθεί ότι για πέντε χρόνια το μεν κολυμβητήριο θα διατίθεται δωρεάν για χρήση στους δημότες, τα δε κτίρια Β1 και Β2 όπως αναφέρονται στα σχέδιαθα στεγάσουν δημοτικά γραφεία, δεν ξεκαθαρίζεται εάν το κολυμβητήριο θα εξακολουθεί να διατίθεται δωρεάν στους δημότες και ποιά θα είναι η μετέπειτα χρήση των λοιπών κτιρίων, μετά το πέρας της πενταετίας.

Στο άκουσμα αυτών των “νέων” η αντίδραση των κατοίκων ήταν άμεση. Το επόμενο κιόλας Σάββατο, πραγματοποιήθηκε μαζική λαϊκή συνέλευση στο χώρο, όπου αποφασίστηκε και πραγματοποιήθηκε η απομάκρυνση της περίφραξης συρματόπλεγμα τύπου στρατοπέδου από το πάρκο.

Μετά την απομάκρυνση της περίφραξης και με το πάρκο ξανά ανοιχτό η παρουσία των κατοίκων είναι καθημερινή. Με την παρουσία μας στο χώρο δείχνουμε τι πραγματικά χρειάζονται και θέλουν οι κάτοικοι της περιοχής. Με την παρουσία μας και τη συμμετοχή μας στις συνελεύσεις και τις δράσεις θα κρατήσουμε το πάρκο ανοιχτό για όλους.

Εμείς οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής του ΡΟΥΦ, απαιτούμε:

1. Το πάρκο να παραμείνει ανοιχτό
2. Την επανατοποθέτηση της Παιδικής χαράς στο ίδιο ακριβώς σημείο που βρισκόταν η προηγούμενη και τη διατήρηση όλων των χώρων άθλησης γύρω από το κλειστό γήπεδο μπάσκετ.
3. Την ολοκλήρωση του Σεράφειου κολυμβητηρίου και τη δωρεάν χρήση του από τους Δημότες Αθηναίων, για πάντα.
4. Τη διαβεβαίωση ότι δεν θα παραχωρηθούν ποτέ τα κτίρια Β1 και Β2, για εμπορική χρήση.
5. Την κατασκευή πεζογέφυρας (χρόνιο αίτημα των κατοίκων Πετραλώνων) προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφαλής διάσχιση της οδού Πειραιώς από τα εκατοντάδες παιδιά που αθλούνται καθηµερινά στο αθλητικό κέντρο του Ρουφ.

Γνωρίζουμε όλοι πως στις γειτονιές μας, όπως και σε καμιά γειτονιά της Αθήνας δεν χρειαζόμαστε άλλα “εμπορικάπολιτιστικά” κέντρα και τα πάρκινγκ τους. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι:

Ελεύθερους χώρους (κάποτε τα λέγαμε αλάνες), πάρκα, πεζόδρομους, αθλητικά κέντρα και εγκαταστάσεις, ποδηλατόδρομους, πεζογέφυρες, ασφαλή και ελεύθερα πεζοδρόμια. Χρειαζόμαστε με λίγα λόγια μια πόλη επικεντρωμένη στον άνθρωπο.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 6/2 12:00

ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΥΡΙΑΚΗ 7/2 12:00

στο Πάρκο ΡΟΥΦ

 Πρωτοβουλία Κατοίκων για τη διάσωση του Πάρκου Ρουφ

http://askpthk.espivblogs.net/2016/02/02/%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%83%CF%89%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%BF%CF%85-%CF%81%CE%BF%CF%85%CF%86/#more-354

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 4 ΦΛΕΒΑΡΗ: ENANTIA ΣTHN KATEΔAΦIΣH TOY AΣΦAΛIΣTIKOY - O AΓΩNAΣ ΣTA XEPIA TΩN EPΓATΩN

Kατεδαφίστε το 3ο Mνημόνιο και την κυβέρνησή του που ξευτελίζει την Αριστερά κι ανοίγει τον δρόμο στην Δεξιά!

Το εργατικό-λαϊκό κίνημα να ανοίξει τον δρόμο για την δική του εξουσία!

Γενική πολιτική απεργία διαρκείας

Με την ψήφιση του νομοσχεδίου κατεδάφισης της κοινωνικής ασφάλισης, η κυβέρνηση Τσίπρα, υποταγμένη στις εντολές του ιμπεριαλιστικού "κουαρτέτου", προχωράει αναίσχυντα στον καταστροφικό για τον λαό δρόμο όλων των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων

Η κυβέρνηση της μασκαρεμένης αριστεράς σκέφτηκε ότι μπορεί η γνωστή μέθοδος της δημιουργικής ασάφειας να απέτυχε παταγωδώς στις διαπραγματεύσεις με τους Ευρωπαϊκούς "θεσμούς", θα είχε όμως σίγουρα καλύτερα αποτελέσματα στην εξαπάτηση του λαού, στη δημιουργία ψεύτικων ελπίδων και αυταπατών σε ένα λαό που ήδη λιμοκτονεί, που ήδη βιώνει την φρικτή πραγματικότητα της ανεργίας και της φτώχειας.

Όμως κάνει και πάλι λάθος. Ο λαός είναι προδομένος, συγχυσμένος αλλά όχι νικημένος ούτε τρώει κουτόχορτο. Όπως ξέρει ότι το Όχι του δεν είναι το ίδιο με το Ναι του Τσίπρα, έτσι δεν μπορεί να αποδεχτεί την σφαγή των δικαιωμάτων του σαν... "μέτρο κοινωνικής δικαιοσύνης"!

Η κοινωνική ασφάλιση δεν μπορεί απλά να αθροιστεί σε ένα κατάλογο αντεργατικών μέτρων. Δεν αποτελεί ένα λογιστικό μέγεθος όπως την εμφανίζει η κυβέρνηση, που με την πρόσθεση ή αφαίρεση μερικών αριθμητικών ψηφίων θα μπορούσε να ισοσκελίσει δημοσιονομικά ελλείμματα και να αποτελέσει οικονομικό αντιστάθμισμα ληγμένων χρεογράφων και σφραγισμένων επιταγών. Η βιωσιμότητα της κοινωνικής ασφάλισης δεν διασφαλίζεται με αυξήσεις εισφορών από τους εργαζόμενους, μειώσεις επικουρικών συντάξεων και αύξηση χρόνων εργασίας. Δεν διασφαλίζεται μετρώντας δεκαδικά ψηφία στα ποσοστά αναπλήρωσης ούτε δεκάρες στο ύψος των συντάξεων. Είναι βαθειά κοινωνικό και ταξικό ζήτημα. Αφορά την αναπλήρωση της χαμένης εργατικής δύναμης, την αναπλήρωση της κοινωνικής ενεργητικότητας που χάνεται καθημερινά στους χώρους εργασίας. Είναι το κοινωνικό απόθεμα που εξασφαλίζει την επιβίωση των παραγωγών και επιτρέπει να σχεδιάζουν το μέλλον. Ιδιαίτερα σε συνθήκες οικονομικής χρεοκοπίας, με 2 εκατομμύρια ανέργους και 3 εκατομμύρια ανασφάλιστους, η απώλεια της κοινωνικής πρόνοιας απλά επισφραγίζει την τραγωδία της μεγαλύτερης ανθρωπιστικής κρίσης που έχουμε γνωρίσει σε καιρό ειρήνης.

Οι εργαζόμενοι, οι φτωχοί αγρότες και τα λαϊκά στρώματα που καταστρέφονται, δεν θα καταφέρουν να βρουν λύση στον χρεοκοπημένο καπιταλισμό, σε μια κοινωνία της εκμετάλλευσης που καταστρέφει την παραγωγή, που κλείνει τα εργοστάσια, που στέλνει εκατομμύρια ανθρώπους στην ανεργία. Η λύση δεν βρίσκεται στο παρελθόν, στον χρεοκοπημένο καπιταλισμό. Βρίσκεται στο μέλλον. Σε μια κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης, κοινωνικής δικαιοσύνης που πρέπει οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να δημιουργήσουν παίρνοντας τα εργοστάσια στα χέρια τους, με οργάνωση της παραγωγής από τους ίδιους τους παραγωγούς και διανομή του πλούτου σύμφωνα με τις ανάγκες του καθένα. Θα πρέπει γι’ αυτό οι εργάτες να ξανακερδίσουν την ηγεσία των οργανώσεών τους, να ξαναζωντανέψουν τα συνδικάτα τους, να ξαναπάρουν τους αγώνες στα χέρια τους. 

Συνάδελφοι, σύντροφοι, αδέλφια! 

Το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας δεν θα μας το χαρίσει κανένας. Η ψήφιση του νομοσχεδίου που κατεδαφίζει την κοινωνική ασφάλιση δεν θα αποτραπεί με μια απεργία – την γενική απεργία της 4 Φλεβάρη που κήρυξαν ΓΣEE και AΔEΔY. Δεν θα αποτραπεί με τις άσφαιρες τουφεκιές των γραφειοκρατικών ηγεσιών. Πρέπει η απεργία αυτή να γίνει δική μας υπόθεση. Να μετατραπεί με την δική μας πάλη σε απεργία διαρκείας. Το μέλλον δεν θα μας χαριστεί και δεν θέλουμε τέτοια δώρα από τις συμβιβασμένες και προδοτικές γραφειοκρατίες. Με την δική μας συμμετοχή και τον δικό μας αγώνα να αναγκάσουμε τα ντόπια και Ευρωπαϊκά αφεντικά, τους κυβερνήτες και τους συνεργάτες τους να πάρουν πίσω τα νομοσχέδια και τους αντεργατικούς τους νόμους. Δεν μας ταιριάζει να παραδοθούμε με ένα λυγμό αλλά να δημιουργήσουμε ένα πάταγο. Kαι να μη διστάσουμε να τους ανατρέψουμε, διεκδικώντας τη δική μας εξουσία, την εργατική εξουσία και το σοσιαλισμό. 

Tώρα είναι η στιγμή. Kαθώς μαζί με την εργατική τάξη χτυπιούνται όλα τα εργαζόμενα στρώματα, αγρότες, επαγγελματίες, πτυχιούχοι πανεπιστημίων, και δικαίως ξεσηκώνονται, είναι η στιγμή για την ανατροπή και της ψευτοαριστερής μνημονιακής κυβέρνησης.

H κυβέρνηση του 3ου μνημονίου είναι καλύτερα να πέσει από τα κάτω και από αριστερά, παρά να πέσει από τα δεξιά φθαρμένη και απαξιωμένη, έχοντας δυσφημίσει την έννοια της αριστεράς και του σοσιαλισμού. H εργατική τάξη και τα εργαζόμενα στρώματα πρέπει να χαράξουν το δικό τους μέλλον έξω από τα καταστροφικά μνημόνια, τη μέγγενη της EE και του παρασιτικού καπιταλισμού. 

Πάρτε μέρος στις απεργίες, διαδηλώσεις, καταλήψεις, μπλόκα, σε όλη την Eλλάδα και στη γενική πανεργατική - παλλαϊκή απεργία της 4ης Φλεβάρη.

• Γενική πολιτική απεργία διαρκείας.
• Nα αποσυρθεί αμέσως το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο.
• Διαγραφή του χρέους. Eθνικοποιήσεις των στρατηγικών τομέων της βιομηχανίας, των τραπεζών, μεταφορών, λιπασμάτων και φαρμάκων.
• Αναδιοργάνωση της οικονομίας σύμφωνα με τις ανάγκες του λαού, σε σοσιαλιστικές βάσεις κι όχι για τα κέρδη μια φούχτας μεγαλοκαρχαριών του κεφαλαίου, με μια κυβέρνηση των εργατών και με εργατική εξουσία
• Κάτω η ΕΕ των καπιτα-ληστών, των τοκογλύφων κι εκβιαστών! Κόκκινη Ευρώπη σοσιαλιστική!

Aθήνα 21-01-2016 

EPΓATIKO EΠANAΣTATIKO KOMMA

Διαβάστε ακόμη σχετικά: http://www.eek.gr/index.php/concerninglabor/4018-oloi-sin-apergia-tis-4-flevari

Διαδήλωση στη μνήμη του εργάτη-μετανάστη Σαχτζάτ Λουκμάν, Σάββατο 16 Ιανουαρίου, πλ. Μερκούρη, Α. Πετράλωνα, 12μμ

Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα στηρίζει και συμμετέχει στην πορεία μνήμης και αγώνα που διοργανώνεται ενάντια στη δολοφονία του μετανάστη εργάτη Σαχτζάτ Λουκμάν τον Γενάρη του 2013.

Σαχτζάτ Λουκμάν δολοφονήθηκε από τους φασίστες Δ. Λιακόπουλο και Χ. Στεργιόπουλο στη Τριών Ιεραρχών στις 17 Γενάρη του ’13, ενώ πήγαινε στη δουλειά του.

Με κοινή δράση των από κάτω, να συντρίψουμε τους φασίστες, το ρατσιστικό μίσος και τις φασιστικές αντιλήψεις. Ξέρουμε πως οι αντιστάσεις μας ενάντια στην επίθεση στη ζωή μας, θα αντιμετωπίζονται με όξυνση της κρατικής καταστολής και όπου αυτή δεν φτάνει με τα μαχαίρια των φασιστών. Γι’ αυτό παλεύουμε να συντρίψουμε και τα αφεντικά και το κράτος, μαζί με τους φασίστες.
Δεν θα μας μετατρέψουν σε κανίβαλους. Θέλουμε να παλέψουμε συλλογικά και από κοινού, ενάντια στον φασισμό, στο κράτος, στο κεφάλαιο. Αυτή η πάλη δεν μπορεί παρά να είναι ταξική, αντιθεσμική, ανατρεπτική. Δεν μπορεί παρά να διεξάγεται στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία, στις σχολές, στις γειτονιές, στους δρόμους. Εκεί πεθαίνει η εκμετάλλευση κι η καταπίεση. Κι εκεί γεννιέται η ζωή που μας αρμόζει.

Συγκέντρωση-Πορεία

Σάββατο 16 Ιανουαρίου, πλ. Μερκούρη, Α. Πετράλωνα, 12μμ

http://askpthk.espivblogs.net/

Ο Πετραλωνίτης ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΤΣΗΣ, του Δημήτρη Λιβιεράτου *

Ο Πετραλωνίτης ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΤΣΗΣ

του Δημήτρη Λιβιεράτου *

Την 1 Σεπτέμβρη 2015 έφυγε ο αγαπητός μας Γιάννης Γιαννατσής ετών 55. Η μεγάλη του καρδιά δεν άντεξε παραπάνω. Ενταφιάστηκε στις 4 Σεπτέμβρη 2015.

Κύμα μεγάλο οι αναμνήσεις με τον Γιάννη εδώ στα Πετράλωνα. Έκανε πολλά για να βελτιώσει την ζωή της γειτονιάς μας και είναι πολλές οι ιστορίες όπου πρωταγωνίστησε αυτά τα χρόνια της αδηφαγίας και ταλαιπωρίας της μεγάλης Αθήνας μας.

 

Τα Πετράλωνα κινδύνεψαν πολλές φορές από αυτή την αδηφαγία, τον τραμπουκισμό, την με κάθε τρόπο δικαιολογία καταστροφής με πολλά προσχήματα. Πότε την αξιοποίηση, πότε την "προστασία" του αρχαιολογικού χώρου, πότε απλώς την εκμετάλευση οποιασδήποτε ψυχαγωγίας ακόμη και ενός απλού περιπάτου.

Τον γνώριζα πολλά χρόνια. Άνθρωπος ανιδιοτελής, ιδεολόγος, καλλιεργημένος. Τα έδινε όλα για τους συνανθρώπους του. Δίπλα του πάντα η επίσης άξια σύζυγός του Τρισεύγενη και η κόρη του Ιωάννα.

 

Τα Πετράλωνα του χρωστάνε πολλά. Για αυτή την συνοικία είναι ζήτημα αν ενδιαφερόντουσαν άλλοι πέραν του περιβαλλοντος των συναγωνιστών του. Μία κοινωνία που έπεφτε σε αδιαφορία, κι' ακόμη περισσότερο όταν μετά το 2008 άρχισε η οικονομική κρίση. Ομως οι πρωτοβουλίες στις οποίες πρωτοστάτησε ο Γιάννης Γιαννατσής έσωσαν την γειτονιά που μπορεί ακόμη να είναι κατοικίσιμη. Να μη καταντήσει θορυβώδης κόλαση, τρομερή για τους κατοίκους.

Κατ' αρχήν θυμάμαι την συλλογικότητα στην οποία πρωτοστάτησε την ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΕΤΡΑΛΩΝΩΝ - ΘΗΣΕΙΟΥ - ΚΟΥΚΑΚΙΟΥ στην οδό Θερρικλειδών των 'Ανω Πετραλώνων. Κράτησε πάνω από πέντε χρόνια. Μία απολύτως δημοκρατική συγκέντρωση από την οποία πέρασαν περισσότεροι από 200 και παραπάνω άνθρωποι. Βοήθησαν πολλοί αυτή την προσπάθεια, ο Νίκος, ο Ακης, η Στέλλα, η Τρισεύγενη και πολλοί άλλοι. Χωρίς Διοικητικά Συμβούλια, χωρίς καθορισμένες συνδρομές. Όλα βασίζονταν στην καλή θέληση των συμμετεχόντων. Λειτουργούσε με εβδομαδιαίες ομιλίες κάθε Τρίτη για διάφορα Ιστορικά και Κοινωνικά θέματα. Επακολουθούσε πάντα μεγάλη δημοκρατική συζήτηση και για θέματα όπου υπήρχαν πολλές αντίθετες απόψεις. Άνοιγε και την Πέμπτη για ελεύθερη συνάντηση  και συζήτηση. Αξέχαστες θα μου μείνουν οι διοργανώσεις συνεστιάσεων για διασκέδαση, χορό, με ψήσιμο και με συλλογική συμβολή. Ο καθένας έφερνε από το σπίτι του ότι είχε από φαγητό, σαλάτα, κρέας κλπ. Χωρίς να είναι επιβλητικός σε όλα οργανωτής ο Γιάννης.

 

Θα μείνει σε όλους αξέχαστη μια Τσικνοπέμπτη. Άλλοι έψηναν παϊδάκια, άλλοι τακτοποιούσαν το σερβίρισμα, τρώγαμε τις σαλάτες μας ήλθαν και οργανοπαίκτες να παίξουν εθελοντικά για την μεγάλη παρέα. Άρχισε να χιονίζει. Ο χορός βγήκε στον δρόμο όπου είχε διακοπεί λόγω του χιονιού η κυκλοφορία και συνεχίστηκε πιο κεφάτος μέχρι πέραν των 2 μετά τα μεσάνυχτα... Η καλύτερη και αυθεντικότερη Τσικνοπέμπτη που θυμάμαι στην ζωή μου.

Δυστυχώς η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ διαλύθηκε όταν μία ομάδα από μέσα, καλών παιδιών κατά τα άλλα δήλωσαν ότι δεν τους εκφράζει. Λάθος υπόθεση, αλλά τότε άρχισε η παρακμή και τέλος η διάλυση της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ.

 

Μία άλλη ιστορία όπου πρωταγωνίστησε ο Γιάννης ήταν τα κάγκελα του Φιλοπάππου. Θυμάμαι ένα μεσημέρι που κατέβαινα από του Φιλοπάππου είδα να τοποθετούν σιδερένια κάγκελα για να περιφράξουν τον Λόφο. Έκανα την πρώτη διαμαρτυρία στον προιστάμενο. Αλλά αυτοί συνέχιζαν. Κατέβηκα στα Πετράλωνα, βρήκα στον Γιάννη και τη σύζυγό του Τρισεύγενη. Αμέσως κινητοποιήθηκαν. Ειδοποίησαν κόσμο για συγκέντρωση. Εκατοντάδες συγκεντρώθηκαν με αίτημα να μη γίνει η περίφραξη που θα απέκλειε την ελεύθερη πρόσβαση. Σε μιά μεγάλη συγκέντρωση νομίζω ήταν 3. 11. 2002 έγινε συνέλευση μπροστά στα κάγκελα στον περιφερειακό από την πλευρά των Πετραλώνων. Ήταν πάνω από 500 άτομα. Τέλος οι αγανακτισμένοι κάτοικοι έκαναν επίθεση και γκρέμισαν τα κάγκελα. Αυτό επανελήφθη 2 - 3 φορές, αλλά οι αρχαιολόγοι επέμεναν. Στο τέλος βαρέθηκε ο εργολάβος να παθαίνει συνέχεια ζημιά και τα εγκατέλειψε με ανοιχτό το Λόφο του Φιλοπάππου. Κράτησε χρόνια αυτός ο αγώνας για την ελεύθερη πρόσβαση και όπως μαθαίνω συνεχίζεται. Βέβαια ο Γιάννης μπορεί να ήταν σημαντικός συντελεστής, αλλά υπήρχαν και άλλοι που συνέχισαν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να προστατεύουν τον Λόφο. Η Στέλλα, ο Άκης, ο Νίκος, η Λήδα και βέβαια η Τρισεύγενη. Ο Γιάννης πάντα παρών από τους πρώτους.

Να θυμηθώ μετά το Πάρκο που στήθηκε επί της Παλαιάς Κορεάτικης Αγοράς στην οδό Περαιώς απέναντι από το Γκάζι. Η παλιά λαχαναγορά είχε γίνει σκουπιδότοπος. Αλλά οι ιδιοκτήτες ήθελαν την αποζημίωσή τους για να εγκαταλείψουν την τοποθεσία και υπήρχε ένα μικρό ποσό που δεν είχε πληρώσει το Δημόσιο με κίνδυνο να χαθούν όλα. Ο Γιάννης από τους πρώτους κινητοποίησε την Γειτονιά. Έγιναν συνεχείς διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες στο Δήμο ώσπου έδωσε την τελική αποζημίωση και μετά πήρε το έργο της δημιουργίας αυτού του ωραίου μικρού πάρκου. Η σημασία του μεγάλη όχι μόνο επειδή είναι ένας ωραίος πράσινος χώρος, αλλά άφησε και ελεύθερη την κυκλοφορία του αέρα να δροσίζεται η γειτονιά, να καθαρίζεται το καυσαέριο.

 

Άλλη μια μεγάλη προσφορά του Γιάννη ήταν η κινητοποίηση εκατοντάδων πολιτών να μη γίνουν τα Πετράλωνα όπως το Θησείο και του Ψυρρή. Οι δεκάδες ταβέρνες μπορούν να λειτουργούν, αλλά χωρίς δυνατή μουσική. Πέτυχε η ενέργεια που ενέπνευσε ο Γιάννης και ανακουφίστηκαν οι Πετραλωνίτες. ΄Ομως μια νύχτα άγνωστοι έβαλαν φωτιά στην είσοδο του σπιτιού του. Φρικτό έγκλημα. Αν δεν έσβηναν εγκαίρως τη φωτιά μπορούσε να καεί όλη η οικογένεια, η Τρισεύγενη, η Ιωάννα και ο ίδιος ο Γιάννης. Μια απάνθρωπη πράξη.

 

Όταν άρχισε η οικονομική κρίση από το 2008, πλημμύρισαν οι άνεργοι. Τότε ο Γιάννης και η Τρισεύγενη σκέφτηκαν και το σπουδαίο, πραγματοποίησαν μια συλλογική εστίαση κάθε μέρα εκτός Κυριακής. Κινητοποίησαν και άλλους γείτονες και μάζεψαν σκεύη, τρόφιμα υλικά και ότι άλλο χρειαζόταν για ένα γεύμα περίπου 50 - 70 ανθρώπων. Στέγη βρήκαν στο ημιυπόγειο της Ρεγγίνας Λίτση στην διασταύρωση Δωριέων και Ταντάλου. Εκτός όμως του φαγητού οργάνωναν και διάφορες εκδηλώσεις τα βράδια. Ομιλίες για διάφορα θέματα και στη συνέχεια συζήτηση. Ψυχαγωγία επίσης με τη συμμετοχή όσων ήθελαν κάτι να φέρουν από φαγητά και ποτά.

 

Βέβαια ο Γιάννης, ποτέ δεν ξεχνούσε και τις γενικές επαναστατικές ιδέες για την βελτίωση της κοινωνικής κατάστασης. Πρωτοπόρος πάντα εύρισκε τον καιρό να ασχοληθεί με την πολιτική και την εργατική εφημερίδα που υποστήριζε. 

Ακόμη μία πρωτοβουλία του ήταν να οργανώσουν ένα Κοινωνικό Ιατρείο στο εγκατελειμένο πρώην ΠΙΚΠΑ. Γιατροί εθελοντές, φάρμακα από προσφορές και ότι άλλο χρήσιμο για την δωρεάν εξέταση των ασθενών της γειτονιάς.

Ο Γιάννης Γιαννατσής ήταν μία φυσιογνωμία ιδιαίτερη για τα Πετράλωνα. Έκανε έργο, έδωσε πολλά για να κρατήσει την Γειτονιά όρθια.

 

Σ' αυτό το σημείωμα δεν είναι δυνατόν να περιγραφούν όλες του οι πράξεις, ενέργειες, αντιλήψεις. Ένα θυμόμαστε όμως, συνδύαζε πάντα πράξη και ιδέες. Δεν ήταν ποτέ αίτιος προστριβών. Ξεπερνούσε τις μικρότητες. Με δύο λόγια ήταν ένας ολοκληρωμένος άνθρώπος.

Υστερόγραφο Ο Γιάννης είχε πολλές δραστηριότητες και δεν μπορώ να τις περιγράψω όλες. Πολλές μου διαφεύγουν και άλλες δεν γνωρίζω. Όμως ένα να μας μένει στο μυαλό. Έκανε ότι μπορούσε για να βοηθήσει στη βελτίωση του επιπέδου της ζωής μας. Και αυτό είναι το σπουδαίο του παράδειγμα που πρέπει να θυμόμαστε.

* Ο Δημήτρης Λιβιεράτος γεννήθηκε το 1927. Είναι ιστορικός και ένας από τους σημαντικότερους ερευνητές της ιστορίας του Ελληνικού εργατικού κινήματος.

Είναι συγγραφέας με κυριότερα έργα του:

1) Κοινωνικοί αγώνες στην Ελλάδα (1918-1936), τέσσερις τόμοι, Εναλλακτικές Εκδόσεις,

2) Παντελής Πουλιόπουλος. Ένας διανοούμενος επαναστάτης, Γλάρος, 1992.

3) Τα Συνέδρια της ΓΣΕΕ, Προσκήνιο, 1997.

4) Η εργατική πρωτομαγιά στην Ελλάδα, Προσκήνιο, 1999.

5) Το αόρατο εργοστάσιο της επανάστασης (1959-1962), Μαύρη Λίστα, 2001.

6) Ο ελληνικός τροτσκισμός. Ένα χρονικό 1923-1946 (μαζί με τους Δ. Κατσορίδα και Κ. Παλούκη), εκδόσεις Φιλίστωρ, Αθήνα, 2003.

7) Η Αλγερινή Επανάσταση, Εκδόσεις Κουκίδα 2006

8) Τα Πετράλωνα κάποτε. Τα Πετράλωνα που ζήσαμε, εκδόσεις Αμόνι, Αθήνα-Πετράλωνα, 2009.

Η ιστοσελίδα του http://d-livieratos.gr/

Φωτογραφίες από την αντιφασιστική πορεία του Σαββάτου 3/10/15 στα Πετράλωνα

Διαβάστε σχετικά: http://eekpetralona.blogspot.gr/2015/10/blog-post.html

 

Αντιφασιστική πορεία στα Πετράλωνα ενόψει της εκδίκασης της έφεσης των φασιστών που καταδικάστηκαν για τη δολοφονική επίθεση στο αναρχικό στέκι 'Αντίπνοια'. Ο φασισμός τσακίζεται στο δρόμο με Ενιαίο Μέτωπο των εργατών!

Το ΕΕΚ Πετραλώνων καλεί σε στήριξη της αντιφασιστικής πορείας που θα γίνει το Σάββατο 3/10/15, 12μμ, σταθμός ΗΣΑΠ Κ.Πετραλώνων. Η πορεία γίνεται ενόψει της εκδίκασης της έφεσης των φασιστών που καταδικάστηκαν για τη δολοφονική επίθεση στο αναρχικό στέκι 'Αντίπνοια' τον Ιούνη του 2008. Το εφετείο θα γίνει στις 9/10/15, 9πμ, Εφετείο Λουκάρεως.

Ο φασισμός τσακίζεται στο δρόμο με Ενιαίο Μέτωπο των εργατών!

Όλοι στην πορεία το Σάββατο 3/10 και στο εφετείο την Παρασκεύη 9/10! 

Διαβάστε σχετικά:

Τετάρτη 19/3 στις 9πμ: ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΝΑΖΙ / Όλοι στο Πρωτοδικείο στο πλευρό των αναρχικών συντρόφων από το στέκι Αντίπνοια!

Αναβολή για 19 Σεπτέμβρη 2014 πήραν οι χρυσαυγίτες που είχαν μαχαιρώσει το 2008 στο αναρχικό στέκι "Αντίπνοια"

Όλοι στα δικαστήρια την Παρασκευή 19/9/14: Αλληλεγγύη στο αναρχικό στέκι 'Αντίπνοια'

Δευτέρα 22/9 στις 9 το πρωί συνεχίζεται η δίκη για την επίθεση στο στέκι 'Αντίπνοια'.

ΕΝΟΧΟΙ ΓΙΑ ΑΠΛΗ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑΣ ΑΠΟ ΠΡΟΘΕΣΗ ΚΑΙ ΣΕ ΗΡΕΜΗ ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΙ ΜΑΧΑΙΡΟΒΓΑΛΤΕΣ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ Β.ΣΙΑΤΟΥΝΗΣ ΚΑΙ Θ.ΣΤΡΑΤΟΣ

 

Για το αρχικό κάλεσμα δείτε http://stekiantipnoia.espivblogs.net