Παρασκευή 7 Μαρτίου 2014

8 ΜΑΡΤΗ: ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΡΙΑ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Για την ημέρα της γυναίκας αναδημοσιεύουμε σχετικό κείμενο της πρωτοβουλίας για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών:
http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr/2014/03/8.html



Η πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών απευθύνει τον πιο ζεστό αγωνιστικό σεβασμό της σε κάθε άνεργη κι εργαζόμενη γυναίκα. Σήμερα, 8 του Μάρτη τιμάμε τις εργάτριες της Νέας Υόρκης που το 1857 βγήκαν στον δρόμο του αγώνα απαιτώντας ανθρωπινές αμοιβές, ανθρωπινά ωράρια κι ανθρωπινές συνθήκες δουλειάς. Τιμάμε την γυναικεία διαδήλωση των απεργών υφαντριών που πνίχτηκε στο αίμα αφήνοντας σε όλη την εργατική τάξη την ανεκτίμητη κληρονομιά του πρώτου γυναικείου εργατικού αγώνα.

Η ιστορία της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης αποδεικνύει πως οι από πάνω ξέρουν πολύ καλά πως οι αποφασισμένες γυναίκες αποτελούν πηγή έμπνευσης για όλη την τάξη μας κι αυτό σημαίνει τεράστια εμπόδια για την κυριαρχία τους.

Οι εκμεταλλευτές και οι μηχανισμοί τους μας έχουν κυνηγήσει, μας έχουν ταπεινώσει, μας έχουν κλέψει την γαλήνη. Οι γυναίκες είμαστε τα πιο βασανισμένα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων τους. Στις δυτικές κοινωνίες είμαστε οι πρώτες άνεργες, απλήρωτες και κακοπληρωμένες. Την ίδια στιγμή μας προσβάλουν, μας περιφρονούν και μας κακοποιούν σωματικά και ψυχικά. Στον τρίτο κόσμο και στις λεγόμενες αναπτυσσόμενες χώρες μας εκμεταλλεύονται χωρίς προσχήματα, μας ακρωτηριάζουν σεξουαλικά, απαξιώνουν την ίδια μας την ύπαρξη. Ο θύτης μας λέγεται καπιταλισμός και παντού και πάντα μας χαρακτηρίζει “οντα απροσάρμοστα”.

Γιατι δεν προσαρμοζόμαστε στον παραλογισμό της ταξικής κοινωνίας, εκεί που τα πιο αυτονόητα δικαιώματα μας γκρεμίζονται.

Στις εργαζόμενες, στις άνεργες, στις μετανάστριες, στις αγρότισσες, στις νέες γκρεμίζονται οι πιο βασικές ανάγκες κι επιθυμίες μας: Να γινόμαστε μάνες, να εργαζόμαστε, να απολαμβάνουμε δημόσια και δωρεάν υγεία, να μορφωνόμαστε, να γερνάμε χαρωπά, να μεγαλώνουμε μαζί με τα παιδιά μας σε έναν κόσμο αλληλεγγύης και συντροφικότητας, να ακουγόμαστε και να λαμβάνεται υπόψη η φωνή μας.

Δεν υπάρχει καμιά διέξοδος αν δεν συμβάλλουμε αποφασιστικά στην οργάνωση γενικής απεργίας διαρκείας για να ανατραπεί η κυβέρνηση των μνημονίων. Για να ανοίξει η εργατική τάξη με την εξουσία στα χέρια της, τον δρόμο της απελευθέρωσης κάθε πλάσματος.

Χαιρετίζουμε τους αγώνες της εργατικής τάξης που εξελίσσονται σε κάθε γωνιά της γής και κυρίως στην Ευρώπη. Μας γεμίζουν θάρρος κι ελπίδα. Καλούμε κάθε άνεργη ή εργαζόμενη νοικοκυρά, όλους τους κοντινούς μας ανθρώπους, όλους τους συντρόφους μας στη ζωή και στον αγώνα να δώσουμε απο κοινού τη μάχη για τη ζωή. Οι γυναίκες θα βρεθούμε στην πρώτη γραμμή του αγώνα για να ανατρέψουμε τον καπιταλισμό, τις κυβερνήσεις του, τα κράτη του, τους φασίστες. Θα βρισκόμαστε κάθε μέρα στη γιορτή των ταξικών αγώνων, μέχρι να γίνει γιορτή ολόκληρη η ζωή μας.

πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

Τετάρτη 26 Φεβρουαρίου 2014

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ 13ου Συνεδρίου ΕΕΚ

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ, ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ
Πού βρισκόμαστε; Πού πάμε; Τι να κάνουμε;


Τα κρίσιμα αυτά ερωτήματα μπαίνουν μπροστά σε εκατομμύρια εργαζόμενους και άνεργους, νεολαίους και συνταξιούχους, ντόπιους και μετανάστες, όλους τους καταπιεσμένους, όλους της γης τους κολασμένους στην Ελλάδα, την περιοχή μας, την Ευρώπη, σ’ όλο τον κόσμο.

 Πού βρισκόμαστε; Η παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού έχει μπει στην έβδομη χρονιά της. Οι διακηρύξεις των κρατούντων και των “παπαγάλων” τους στα ΜΜΕ ότι “τα χειρότερα πέρασαν”, τα “πρώτα βήματα για έξοδο από τα Μνημόνια και την κρίση έγιναν”, ότι “ η ανάκαμψη, έστω κι ασθενική αρχίζει” ή, στην πιο γελοία, την πιο εξοργιστική και πιο αναξιόπιστη μορφή, το... “success story” του Σαμαρά, είναι συνειδητές απάτες, φενάκες, ξόρκια και στάχτη στα μάτια. Στην καλύτερη περίπτωση, θυμίζουν αυτούς που σφυρίζουν κάποιο τραγούδι για να διασκεδάσουν τον τρόμο τους καθώς περνάνε μέσα από νεκροταφείο μια σκοτεινή και θυελλώδη νύχτα.

 Για την συνεχιζόμενη κι επιδεινούμενη κρίση που μας κλέβει και συντρίβει την ζωή μαρτυρούν η τραγωδία της μαζικής ανεργίας, προπαντός των νέων, οι συνθήκες σκλαβιάς, “μαύρης” κι ανασφάλιστης εργασίας όσων βρίσκουν ένα προσωρινό μεροκάματο του τρόμου, ο άγριος αυταρχισμός της Ευρώπης-Φρούριο, του Κράτους του Δένδια και του Βαρβιτσιώτη, της Αμυγδαλέζας και του Φαρμακονησιού, μαζί και του παρακράτους των συμμοριών της “Χρυσής Αυγής” με κοινό στόχο την πάταξη και την χαλιναγώγηση, την τρομοκράτηση, τον έλεγχο της κοινωνικής αναταραχής που γεννά η κρίση.

 Ο παρατεταμένος χαρακτήρας της κρίσης, το αδιέξοδο, το αόρατο μέλλον της, κάνει κάποιους να λένε ότι η η κρίση έχει μετατραπεί σε “κατάσταση”, περίπου σε status quo. Ο συντηρητισμός που καλλιεργείται με έναν τέτοιο ρηχό ισχυρισμό δεν είναι δύσκολο να φανερωθεί: όπως μαθαίνουμε στις σεισμοπαθείς περιοχές να ζούμε με τους σεισμούς, θα πρέπει τάχα να μάθουμε να ζούμε μέσα σε μια φρίκη δίχως τέλος εάν δεν θέλουμε να έχουμε φρικτό τέλος.

 Η κρίση, όμως, δεν είναι ποτέ στασιμότητα, “κατάσταση”, αλλά αντιφατική διαδικασία, κίνηση μέσα από αντιφάσεις, μέσα από το ξεδίπλωμά τους, την έκρηξή τους, με απροσδόκητη έκβαση, στην οποία παίζει καθοριστικό ρόλο η σύγκρουση ζωντανών κοινωνικών δυνάμεων σε εθνική και διεθνή κλίμακα.
 Από το 2007, την χρονιά έναρξης της κρίσης στις HΠΑ και παγκόσμια και, προπαντός, μετά την κατάρρευση της Λήμαν Μπράδερς το 2008, και την άμεση απειλή διάλυσης του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος μέχρι σήμερα, έχουν μεσολαβήσει αλλαγές όχι μόνο στις φτωχοποιημένες μάζες αλλά και στην ίδια την κρίση. Η εντόπιση κι η αναγνώριση αυτών των αλλαγών έχουν μεγάλη σημασία για να απαντηθούν σωστά τα καίρια ερωτήματα πού βρισκόμαστε; πού πάμε; και προπαντός ποια είναι η διέξοδος από την κρίση, τί πρέπει να κάνουμε και πώς να το κάνουμε;

 Δεν μπορεί να υπάρξει σωστός πολιτικός προσανατολισμός της δράσης χωρίς σωστή, διαρκώς αναπτυσσόμενη, ανανεωμένη, βαθύτερη ανάλυση της ίδιας της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και των τάσεών της, χωρίς το επαναστατικό μαρξιστικό κόμμα να κρατάει πάντα τον σφυγμό των ιστορικών εξελίξεων.

Διαβάστε όλη την διακήρυξη εδώ: http://eek.gr/index.php/announcements/2400-diakyriksi-13ou-synedriou

Τετάρτη 5 Φεβρουαρίου 2014

Πέμπτη 6 Φλεβάρη: Διαδηλώσεις για τον τούρκο σύντροφο και εναντια στο κράτος σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης

Διαδηλώνουμε την ταξική εργατική διεθνιστική μας αλληλεγγύη από την άλλη πλευρά του Αιγαίου, την Πέμπτη 6/2,  έξω από την πρεσβεία της Τουρκίας στην Αθήνα. Διαβάστε εδω: http://www.eek.gr/index.php/international/2364-allileggyi-ston-touriko-lao-sto-dip-sto-syntrofo-tzixan




ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΕ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ
ΠΕΜΠΤΗ 6 ΦΛΕΒΑΡΗ. 6:00 μ.μ. Σύνταγμα
Διαβάστε εδώ: http://www.eek.gr/index.php/repression/2363-kato-i-tromoysteria-kai-i-astynomiki-tromokratia